Op een pleintje in Ihsaniye, bij Izmit, komt een vriendelijke oude baas, rond hoofd, snorretje, in het Nederlands een praatje maken. Na decennia werken in Rotterdam is hij teruggekeerd naar zijn geboortestad. Hij heeft in Nederland in een ziekenhuis gelegen en werd daar iedere dag door een verpleegster gewassen. Er is zó goed voor hem gezorgd, Nederland is een goed land, niets dan lof heeft hij. Er schuiven nog een paar mannen aan. Ze hebben bij Verolme gewerkt. Ihsaniye wordt wel 'klein Rotterdam' genoemd, vernemen we. We kondigen onze nummers vervolgens niet in het Engels maar in het Nederlands aan. Vertalers genoeg. "We zullen die Rotterdammers eens een poepie laten ruiken" grapt iemand voor we Dans le port d' Amsterdam van Jacques Brel inzetten.

Photo album created with Web Album Generator